Denk jezelf gezond & gelukkig!

Wist je dat je in je leven tot je 18e jaar 20.000 keer ‘ja, goed, goed zo’ te horen krijgt en dat meestal voor je 4e jaar? Dat je 160.000 keer ‘nee, niet goed’ te horen krijgt? Dit blijf je vasthouden als klittenband. Je brein heeft de neiging het positieve af te laten glijden. Een ongewild bijproduct van de evolutie. Oorspronkelijk bedoeld om ons te waarschuwen voor gevaren die nu geen rol meer spelen.

Je hebt ongeveer 12 seconden nodig om een ervaring ‘in te laten dalen’. Het bijzondere is dat negatieve ervaringen dat wel doen en positieve niet!

Je kunt dus je eigen geluk programmeren!

Laatst hadden we weer een terugkomdag voor onze NLP’ers. Super VISIE. Wanneer je je NLP opleiding bij Frame hebt gevolgd ben je vier keer per jaar welkom om je kennis bij te spijkeren, oefeningen te herhalen en bij te praten met mede NLP’ers. Ook diepen we regelmatig een onderwerp uit.

Deze keer kwam mijn inspiratie uit het boek van Rick Hanson (Neuropsycholoog) “Geheugen voor geluk”. Hij gaat ervan uit dat positieve ervaringen en gevoelens bouwstenen vormen voor een gezond en gelukkig leven.

Helaas werkt ons brein net andersom: het houdt negatieve ervaringen vast en laat positieve ervaringen naar de achtergrond verdwijnen.

Er zijn drie belangrijke factoren die bepalen hoe jij je voelt en handelt in de loop van je leven:

• De uitdagingen die je tegenkomt
• De kwetsbaarheden die worden aangesproken
• De innerlijke vermogens die je hebt om de uitdagingen het hoofd te bieden

Iedereen heeft kwetsbaarheden. Waar je aandacht aan besteedt groeit. Hoe jij voelt hangt af van het neurale netwerk in je brein. Je gebruikt je brein om je hersenen te veranderen. Het vermogen om je states te managen leiden tot geluk en gezondheid.

Gemiddeld is een derde van onze vermogens aangeboren, tweederde bouwen we tijdens ons leven. Dat betekent dus ook dat je ze kunt veranderen. Je kunt je denkstrategie onderzoeken en dan een nieuwe bouwen. Soms zijn daar meerdere stappen voor nodig. Je kunt niet meteen van angst naar WOW.

Je kunt het negatieve af laten nemen en het positieve opbouwen. Klittenband versus anti aanbaklaag. Wist je dat je drie keer zoveel positieve ervaringen nodig hebt om een negatieve te neutraliseren?
In NLP leer jij je geest te besturen, oefen vaak en sta stil bij positieve ervaringen.
1…2…3………12… Zo worden lusten ook als klittenband en niet alleen het negatieve.

Succes met het managen van je eigen geluk!
Connie Keurentjes

De volgende Super VISIE is op zaterdag 20 mei van 10.00 uur tot 15.00 uur. Aanmelden kan via de agenda.

Storytelling in Business

“In een tijd dat iedereen van alles deelt op Facebook en Twitter, over zichzelf, over het privéleven van anderen, móet je het wel persoonlijker maken.”– Jon Favreau, speechschrijver (tot 2013) van Amerikaans voormalig president Barack Obama.

Op televisie wordt de zendtijd in aanloop naar de verkiezingen steeds meer ingevuld met de politieke agenda’s van Den Haag. Eindeloze verkiezingsdebatten, reclames, interviews met politici. Meningen, visies en argumenten vliegen sneller door de ether dan een gemiddelde pingpongwedstrijd. Wat blijft hiervan hangen bij u als aanschouwer? Het schijnt zo te zijn dat we gemiddeld drie dingen onthouden van een speech of verhaal. Wat wil politiek Den Haag bij u op de agenda zetten? En hoe zorgen ze ervoor dat u precies datgene onthoudt wat zij willen?

Storytelling. Ik geloof dat dit een van de strategieën is waar wij nu als Nederlandse kiezer mee worden verleid.

“Politici die niets authentieks of persoonlijks in hun verhaal kunnen leggen, hebben het niet begrepen. Je wilt de kiezer overtuigen. Toch? Er moet persoonlijke bezieling in zitten.” – Jon Favreau

Alles wat wij voorbij zien komen uit Den Haag is zorgvuldig gepland, uitbedacht en volgens strategie. Ik vergelijk ze vaak met de nationale schouwburg. Los van de discussie op inhoud en politieke voorkeuren is dit gearrangeerde huwelijk tussen overtuigen, “de waarheid ombuigen” en verzwijgen een mooie aanleiding om het over storytelling te hebben.

“Henk & Ingrid” is een van de meest bekende en sprekende voorbeelden van storytelling in de politiek. Zij vormen een fictief Nederlands stel, hebben een koophuis in een Vinexwijk, twee schoolgaande kinderen, een modaal inkomen en allebei een baan. Wilders stelt dat zijn partij het opneemt voor “Henk en Ingrid, de doorsnee Nederlanders”.

Iedereen heeft zo zijn eigen beeld bij Henk & Ingrid, het spreekt tot de verbeelding, het werd opgepakt en het lijkt bijna algemeen bekend te zijn wie de doelgroep is van de kiezer voor in dit geval de PVV.

Eind 2014 heb ik de opleiding Storytelling in Business gevolgd om mijn fascinatie voor het vertellen van verhalen in een zakelijk kader te plaatsen. Tijdens trainingen en NLP opleidingen die ik geef en in mijn werk als Business coach maak ik al jarenlang gebruik van metaforen, aansprekende voorbeelden of andere verhalen. Een verhaal spreekt je fantasie en verbeeldingsvermogen aan en blijft veel beter hangen dan droge feiten.

Iets krijgt pas werkelijk betekenis in de juiste context. Van oudsher dragen we kennis over in de vorm van verhalen. De bijbel is hier wat mij betreft een prachtig voorbeeld van. Wanneer je iets over wilt brengen aan je gesprekspartner, probeer het dan eens met een mooi verhaal. In het juiste Frame wordt een foto een schilderij.

Deze blog is geschreven door NLP-trainer Connie Keurentjes

Gassen en remmen

Kun jij je voorstellen hoe het is om op je fiets te zitten. Vast wel. Je trapt hard, je kiest de zwaarste versnelling. Dus hard betekent ook echt dat je heel hard trapt. Totdat je de spieren in je benen voelt verzuren. Je gaat door, je blijft hard doortrappen. Tegelijkertijd knijpen je handen, met alle kracht die ze in zich hebben, in de remmen aan het stuur. Je vingers, hand, pols en arm zorgen ervoor dat de rem hard dichtgeknepen wordt. Links én rechts.

En je trapt door.
Trap/Rem/Trap/Rem.
Dat gebeurt toch niet?

Het gebeurt wel, en ik zie het vaak gebeuren. Ik ontmoet veel mensen die twijfelend actie ondernemen. Niet omdat ze niet durven, onzeker zijn of niet slimmer zijn. Maar omdat ze niet weten of ze heel eventjes stil willen blijven staan. Even rust, even nadenken, opties onderzoeken. Stil staan… Mag dat? Kan dat?

Voorbeeld van Joost
Joost is op zoek naar een nieuwe baan. Zijn huidige contract wordt niet verlengd, ondanks dat hij goed presteert. Na 3 contracten moet hij uit dienst. Hij gaat als de wiedeweerga solliciteren. Hij jaagt op een nieuwe baan. Hij heeft een mooi cv, en reageert links en rechts op vacatures.

In de tussentijd probeert Joost te bedenken wat hij met zijn carrière wil gaan doen. Hij bedenkt zich dat dít misschien zijn kans is eens iets heel anders te gaan doen. Maar ja, hij heeft wel geld en dus een baan nodig. Eigenlijk wil hij het roer omgooien. Iets anders, maar wat dan? Joost weet het niet. Dagelijks solliciteert hij verder, op elke vacature die enigszins past. Als hij eerlijk is, passen vele van deze vacatures niet. Hij solliciteert, zonder focus en zonder hart en ziel.

Helaas registreert hij alle afwijzingen als zijnde een persoonlijk falen. Zijn zelfvertrouwen loopt deuken op, waardoor hij steeds minder goed weet wat zijn talenten zijn. Maar hij solliciteert verder, er is geen andere optie. Stiekem droomt hij verder, terwijl hij hard werkt. Er komt geen uitnodiging voor een sollicitatiegesprek. Dus deze week heeft hij 6 standaard brieven verstuurd.

Hij gast en remt, gast en remt.
Wanneer hebben we geleerd dat stil staan niet goed is? Wie heeft dit ons geleerd?
Wie houdt dit in stand?
Ben jij zelf je beste, hardste remmer? Ja? Pak je moment en rem dan eens heel hard.
Rem volledig, handrem erop. Dan sta je plots stil.
Ervaar. Kijk om je heen, luister naar je lichaam en geef je volle aandacht aan je intuïtie.

Het duurt misschien maar even, of iets langer dan je had gedacht. Misschien ga je wel genieten. Terwijl iedereen door raast, zit jij in de berm van je levensweg, te zitten. Je zit niets te doen.

Tijd om te ervaren. Je bent goed op weg. Focus je op je doel. Waar ga je naartoe?

Stap pas terug op je fiets, wanneer je weet waar je naar toe wilt gaan. Ook verdwalen is een optie. Zolang je maar niet zelf remt terwijl je zo hard aan het trappen bent. Gun je zelf het effect van al je harde werken. Trap hard, laat je remmen los en geniet van de opgewekte energie.

Deze blog is geschreven door NLP trainer Heidi de Rijbel.

Gastblog: Klaagzang of vreugdedansje?

Een gastblog van Judy Gerritsen, webredacteur en tekstschrijfster. Wil je meer weten van Judy? Kijk dan even op haar Twitterpagina en Linkedinpagina.

Je kan over van alles en nog wat klagen. Het weer (te warm/te koud), je baas (hij is er nooit/hij zit altijd in je nek te hijgen), de overheid (ze doen nooit wat/ ze bemoeien zich overal mee) en zo kan ik nog veel meer dingen noemen. Sommige mensen verdenk ik ervan dat ze het gewoon lekker vinden om te klagen. Kom bij deze mensen niet aan met een opbeurend woord of hoe ze het ook anders kunnen bekijken. Oh nee, dat is niet de bedoeling! Mee klagen moet je! En als je het nog even extra kan aandikken, dan graag.

Ik begrijp klagers best wel
Als je klaagt, dan kun je slachtoffer zijn en kun je anderen aanwijzen als de schuldige. Zelf hoef je dan niets te doen, want het ligt aan die ander. Ik begrijp klagers best wel. Er zijn genoeg situaties die vervelend, oneerlijk en ronduit frustrerend zijn. Bijvoorbeeld als jij je altijd uit de naad werkt, terwijl een collega, die werkelijk niets nuttigs uitvoert, veel meer verdient dan jij. Maar ja, hij is nou eenmaal de favoriet van je manager en hij kan slijmen als de beste. Tja, het is niet eerlijk. Je kan je hier rot aan ergeren. Je kan je energie verspillen door je daar steeds mee bezig te houden en gesprekken met je manager aan te gaan. Maar wat als dat allemaal niets helpt? Dat de situatie blijft zoals die is, wat je ook probeert? Het kan je werkplezier totaal vergallen.

Jouw cirkel van invloed
Het is toch hartstikke zonde om je werkplezier te laten vergallen? Zou je niet liever je werk met plezier doen? Daar heb je wel invloed op. Een theorie die je hierop kunt toepassen is de ‘Cirkel van betrokkenheid’ (Stephen Covey). Je omgeving kun je zien als een grote cirkel, waar jij je bij betrokken voelt (maatschappij, werk, familie, vrienden, etc.) Echter, op veel zaken heb je geen invloed. Dingen gebeuren, of jij het nu leuk vindt of niet. Mensen doen wat ze willen, of jij het er nu mee eens bent of niet. In die grote cirkel van betrokkenheid zit nog een kleinere cirkel: de ‘Cirkel van invloed’. Dat is waar jij invloed op hebt: jouw gedachtes, jouw gedrag, jouw keuzes, etc.

Omgaan met wat er op jouw pad komt
Besef dat je jouw situatie alleen kunt verbeteren door je te richten op jouw cirkel van invloed. Jij kunt ervoor kiezen om te leren, jezelf te ontwikkelen en anders om te gaan met wat er op jouw pad komt. Jij kunt ervoor kiezen om het beste te maken van jouw situatie, door te doen waar jij goed in bent en waar jij plezier in hebt. Jij kunt nieuwe contacten leggen en mensen opzoeken die je inspireren. Jij kunt kansen creëren die je verder brengen. Bij de dingen die je doet kun je je altijd afvragen: brengt het mij verder? Brengt het mij verder als ik me druk maak om anderen? Of brengt het mij verder als ik me inzet voor de dingen waar ik in geloof en waar ik voldoening van krijg? Richt je op jouw cirkel van invloed, dan kun je het beste uit jezelf halen. Je zal zien dat je dan veel verder komt, met alle positieve gevolgen van dien. Aan jou de keus!

Gastblog: Zen of de kunst van het loslaten

Een blog van Wim Wolters. Hij heeft zijn NLP opleidingen, van Practitioner tot aan de Master gevolgd bij Frame.

Ik hoor u al denken: wat een vreemde titel. Ik zal later in de blog aangeven hoe deze titel tot stand is gekomen. Vooralsnog kan hier worden volstaan met een woord rust. En zoals zoveel is uiteraard de titelkeuze niet toevallig. In een tijd die meer informatie per dag produceert dan alle informatie bij elkaar in de geschiedenis van de mensheid, in een periode waarin mensen elk moment van de dag worden overspoeld door een vloedgolf van waardeloze en waardevolle informatie en in een tijd waarin rust meer waard is dan ooit. In dit tijdsgewricht is het een kunst om los te laten, zich op zichzelf te bezinnen, zich volledig en geheel op het ‘nu zijn’ te concentreren, om aware te zijn en zo in zen te zijn.

Het kost helemaal niets en kan een overvloed aan rendement geven. Zo kun je er op dat moment voor iemand 100% zijn! Kun je volledig opgaan in het luisteren naar de ander en kun je waardevol zijn door er volledig te zijn zonder jezelf in te brengen.

Mijn moeder leeft sinds enkele jaren met vasculaire dementie, ook wel aderverkalking genoemd. Het zorgt ervoor dat de mentale capaciteiten steeds verder achteruitgaan. In het begin van deze verandering stond ik bol van goede adviezen, wilde ik alles weten om mijn moeder nog beter te helpen, had ik geen rust en stond mijn nek stijf van de spanning.

Tijdens mijn NLP Practitioner werd ik door Yolanda Wubben op uitzonderlijk goede wijze geholpen in deze situatie. Ze gaf mij de mogelijkheid (en naderhand voor mij te herkennen tools) om anders in de situatie op te gaan. Meegaan met het onstuitbare verouderingsproces en niet tegenwerken met allerlei goed bedoelde acties. Sinds deze gewaarwording is het omgaan met de geestelijke verandering van mijn moeder gemakkelijker geworden.

Ik kan me nu helemaal voor de geest halen dat mensen die dit lezen denken ‘jaja, zal wel dat jij elke dag zen bent’. Ik zal dan in dezelfde geest antwoorden ‘nee, dat zeker niet maar ik zal het blijven doen tot ik het kan’.

Voetnoot van de schrijver:
In het begin van deze blog heb ik toegezegd een uitleg te geven. Het kan zomaar zijn dat bij sommigen de titel van deze blog resoneert. Dat is dan niet toevallig. Ik heb de titel geleend van Robert Pirsig’s bestseller uit de jaren 70 van de vorige eeuw: Zen or the art. of motorcycle maintenance. In het boek onderzoekt de schrijver onder andere het concept en betekenis van kwaliteit. Een voor hem ondefinieerbaar iets. Voor de schrijver is kwaliteit wel te bereiken door er volledig in op te gaan en toe te passen. In het boek worden vervolgens twee soorten mensen beschreven. De een is geïnteresseerd in het volledig opgaan in het nu, het algemene, het geheel. De ander is geïnteresseerd in de details van alles, beargumenteren en plannen maken.

En zo is een 40 jaar oud boek nog steeds actueel. Het is in zekere zin tijdloos. Immers in de huidige tijd is elk detail – hoe triviaal ook (social media etc.) – belangrijk, wil men vooruit plannen naar de volgende grote slag, gaat men alles en iedereen analyseren.

Gastblog: Modelleren

Een blog van Deborah de Poorter. Zij was werkzaam als communicatiemedewerker bij Frame en kreeg op die manier vaak een kijkje in de NLP keuken. 

Mijn omgeving bestudeer ik regelmatig met een nieuwsgierige blik. Ik vind het maar wat interessant om te kijken hoe anderen hun leven (be)leven. Hoe ze in het leven staan. Hoe ze met tegenslag omgaan en juist ook met de mooie momenten. Of ze hun hart durven te volgen of juist kiezen voor wat meer veiligheid.

Modelleren
Ook op mijn werk kijk ik vaak ‘af’ bij mijn collega’s en werkgevers. Ik heb niet veel collega’s, maar ik zuig alles op als een soort van spons. In de NLP opleiding die op mijn werk bij Frame bv wordt gegeven en waar ik vaak met mijn neus in de boeken voor zit, heeft dit een bepaalde term: modelleren. Mijn vrije interpretatie: wanneer je iets graag wilt leren of ontwikkelen en je ziet in je omgeving iemand die dit al succesvol doet of dit talent al onder de knie heeft, dan probeer je na te gaan hoe iemand dat doet. En dan komt het er op neer dat je een beetje gaat na-apen. Klinkt misschien een beetje raar, maar volgens de boeken werkt het echt.

Jouw hersenen zijn maakbaar en talent in veel opzichten ook. Talent is niet zomaar iets wat je met je geboorte meekrijgt. Misschien maar een klein gedeelte. 20% van talent is maar aanleg en 80% is doorzettingsvermogen. Dus als je iets wilt, dan kom je er met vooral ontzettend hard werken. Voor mij geeft dit ook hoop en perspectief, want er zijn dus veel meer dingen mogelijk dan dat je van te voren misschien denkt.

Proefkonijnen
Mijn vrienden, vriend en werk zijn ongemerkt mijn proefkonijnen. Natuurlijk leef ik mijn leven en volg ik mijn gevoel. Maar ik leer graag bij en ik ben altijd in ontwikkeling. Mijn onzekerheid op mijn werk heb ik grotendeels in de ijskast gezet nadat ik bij mijn collega’s zag hoe zij met hun werk omgingen. Ik heb dat ook regelmatig gevraagd. Hoe zij bijvoorbeeld met een fout omgaan. Of met onzekerheid. Of als ze een klacht krijgen. Ik heb de neiging om snel wat paniekerig te reageren als het niet direct perfect is. Deze reactie heb ik geleerd om te zetten. Puur door te leren hoe er op mijn werk met perfectie of fouten wordt omgegaan.

Toekomstvisie
Als ik belangrijke gesprekken heb, zoals laatst op mijn werk, vraag ik na hoe anderen dat doen. Ik verzamel graag zoveel mogelijk informatie en daardoor leer ik steeds meer vanuit andere perspectieven te kijken. Mijn perspectief is namelijk maar een visie. En geen visie is de perfecte. Dat belangrijke gesprek ging over de toekomst op mijn werk. Ik heb een halfjaar contract aangeboden gekregen! Daar ben ik natuurlijk hartstikke blij mee. Nog meer ontwikkelen in mijn huidige functie en leren van mijn collega’s.

Ik vind het ontzettend bijzonder om met een handjevol vrienden en vriendinnen mee te mogen wandelen op hun pad. Hun groei te mogen zien en te genieten van hun successen. Natuurlijk ook mee te leven tijdens de moeilijke momenten. Ik kan erg van ze leren en geniet van hun diversiteit.

Referentiekader
Altijd als er dingen gebeuren in je vriendenkring en omgeving, dan ga je bij jezelf ten rade. Je gaat kijken hoe dat voor jou is. Wanneer er bijvoorbeeld mensen uit elkaar gaan of als iemand ontslag neemt om nu echt voor de baan van haar dromen te gaan. Of als ze juist huizen gaan kopen en trouwen. Dat soort keuzes doen iets met je. Je omgeving is je referentiekader. En als dat er uiteindelijk voor kan zorgen dat je met elkaar groeit en van elkaar kan leren en genieten, dan is dat het mooiste wat er is.

Gastblog: Wat je zegt ben je zelf!

Een gastblog van Linda Buelens. Zij heeft de NLP Business Practitioner bij Frame gevolgd.

Overtuigingen hebben we allemaal. En we zeggen ze zo vaak tegen onszelf, dat we ze voor waar aannemen.

Er zijn belemmerende overtuigingen, die je ergens van weerhouden: ‘ik ben niet muzikaal, ik kan dat niet, ik ben niet goed genoeg’. Maar er zijn ook bekrachtigende overtuigingen, die je juist stimuleren: ’ik ben heel creatief, ik mag er zijn, ik ben het waard‘. We zeggen ze niet alleen tegen onszelf, maar zoeken ook naar ‘bewijs’ om onze overtuigingen te bevestigen. En geloof me, het kost veel moeite om die overtuigingen te weerleggen. Maar het kan wel.

Mijn overtuigingen
Zo had ik stellig de overtuiging dat ik niet voor een groep kon spreken. Ik vond dat ik niet duidelijk genoeg was, niet boeiend kon vertellen, was bang dat ik voor gek zou staan en dat ze me uit zouden lachen. Die overtuiging is versterkt door of is misschien wel deels ontstaan door een vervelende ervaring tijdens een spreekbeurt in de brugklas. Die ervaring herinner ik me nog goed.

Tijdens een Engelse spreekbeurt zei ik het woord kids (Amerikaans) i.p.v. het woord Children (Engels). De lerares vroeg (tijdens mijn verhaal) of ik het over geiten had, en in mijn herinnering deed ze ook nog het geluid na. Je begrijpt al wat er gebeurde: de hele klas lag dubbel van het lachen. Het gevoel van onmacht (ik kon niet reageren), onbegrip en oneerlijkheid kan ik nog zo terughalen. Ik had kids toch al eerder horen gebruiken in films i.p.v. children? Het woord spreekbeurt bezorgt me overigens nog steeds een vervelend gevoel, maar dat gevoel wordt gelukkig steeds zwakker.

De eerste stap naar het veranderen van een belemmerende overtuiging is bewustwording. Als je weet wat het probleem is kun je het oplossen. Je zet de deur al op een kiertje. Je vraagt je af: wat geloof ik, waardoor ik dit (niet) doe, kan of wil?

Leerpunten
Een van mijn leerpunten tijdens de opleiding NLP Practitioner was dan ook presenteren voor een groep. Ik wilde me vooral goed en zeker van mezelf voelen als ik voor een groep stond en besloot om datgene wat ik geloofde en tegen mezelf zei eens stevig aan de tand te voelen. Met de hulp van de NLP trainers en door de feedback van mijn medecursisten heb ik mijn belemmerende overtuigingen vervangen door bekrachtigende overtuigingen. Die heb ik een post-it geschreven, op de badkamerspiegel geplakt, en iedere morgen tegen mezelf gezegd.

Ik mag er zijn!
In januari ben ik gestart met een opleiding voor trainer. De docent en collega-trainers hebben me geholpen met het versterken van mijn, inmiddels bekrachtigende, overtuiging. Ik ga secretaresses trainen en ga dus voor een groep staan, presentaties geven en groepsgesprekken houden. Zonder zenuwen? Nee, dat niet. Maar wel met een houding van: Hoezo, niet kunnen? Dat zullen we dan nog wel eens zien…

Wat ga jij tegen jezelf zeggen?